Jika ada satu perkara yang mengubah asas pasaran pertukaran asing minggu ini, ia ialah hasil bon Perbendaharaan Amerika Syarikat 10 tahun melepasi 5.09%, tahap tertinggi sejak 2007, manakala bon 30 tahun menghampiri 5.39%. Angka ini bukan sekadar berita pasaran bon, tetapi peralihan sauh yang digunakan untuk menetapkan harga aset di seluruh dunia.
Titik permulaan ialah mesyuarat Fed minggu lalu. Kenaikan 25 mata asas kepada 3.75%-4.00% tidak mengejutkan; yang mengejutkan ialah kenyataan tegas bahawa risiko inflasi masih lebih tinggi daripada risiko pekerjaan dan pintu kenaikan kadar belum tertutup. Apabila isyarat dasar paling berpengaruh bertukar arah, semua aset yang didiskaun dengan kadar faedah dolar perlu dinilai semula.
Hasil yang meningkat serta-merta dipaparkan dalam pasaran pertukaran asing. Indeks dolar menghampiri 101.80, EUR/USD turun sekitar 1.1375, GBP/USD bertahan di atas 1.3200 – paras terendah sejak 29 Jun. USD/CAD naik lima hari berturut-turut ke 1.4140, EUR/JPY menguji purata 9 hari pada 180.10 dan AUD/JPY kehilangan purata 100 hari pada 111.10. Hampir setiap pasangan mata wang menceritakan kisah yang sama: dalam persekitaran kadar faedah tinggi, dolar masih menjadi tempat yang paling diingini oleh modal.
Yang menarik ialah emas. Secara teori, ketegangan geopolitik sepatutnya menyokong emas, tetapi kali ini emas tertekan daripada tiga arah serentak: Fed tegas, kadar faedah sebenar tinggi dan risiko Iran. Perak kekal sekitar 63.90 dolar. Fenomena ini menunjukkan bahawa apabila kadar faedah sebenar cukup tinggi, kos memegang aset tanpa hasil akan mengalahkan premium daripada permintaan lindung nilai.
Bagi pelabur Malaysia yang melabur dalam aset luar negara, perkara penting ialah perubahan ini memberi kesan kepada kos lindung nilai dan kepada ringgit sendiri. Apabila dolar mengukuh, ringgit biasanya melemah, yang menambah pulangan aset dalam dolar tetapi meningkatkan kos aset dalam mata wang lain. Perancangan mata wang kerana itu sama pentingnya dengan pemilihan aset.
Mata rantai seterusnya ialah pertarungan antara inflasi dan pertumbuhan. Jika data terus menyokong gambaran inflasi melekit dan ekonomi kukuh, hasil dan dolar akan terus meningkat. Jika pasaran pekerjaan menyejuk dengan jelas, jangkaan akan longgar dengan pantas dan aset yang tertekan boleh pulih. Sejarah menunjukkan tempoh hasil meningkat pantas ialah tempoh turun naik tinggi, jadi memberi ruang untuk menyerap turun naik lebih bernilai daripada bertaruh satu arah.